Temel ile Dursun güzel bir bahar gününde köyün
yüksek bir tepesine çıkmışlar. Manzaranın keyfini çıkarırken
birden Temel’in gözü içerisinde ineklerin otladığı köyün mezarlığına ilişmiş.
Dursun ’a dönmüş ve:
-Ula Tursun! Sende pirgün öleceksun, sonra seni aha
su mezarluğa gömeceğuz. Orada toprağa karışacaksun.
Sonra ot olarak yeniden büyüyeceksun. Sonra seni su inek yiyecek.
Sonra da seni sıçacak.
Bende o pokun yanuna gideceğum ve diyecegum ki "Ula Tursun!!
Neydiiin ne oldin?"
Tabii Dursun önce ne diyeceğini şaşırmış. Sonra o da Temel’e
dönmüs:
- Ula Temel sende pirgün öleceksun. Seni aha su
mezarluga gömeceguz. Orada sende toprak olacaksun.
Sonra ot olarak püyüyeceksun. Sonra seni su inekler yiyecek. Sonra
seni sıçacaklar.
Bende o pokun yanuna gidecegum ve diyecegum ki:
"Ula Temel! Sen hic değişmeyeceksun!!
|
|
